Logge Circulair neemt deel in Madaster


Logge Circulair heeft kortgeleden aandeel genomen in Madaster. Het hele concept Madaster sluit goed aan bij de visie over duurzaamheid en circulaire economie van Logge dus deelname hierin was eigenlijk vanzelfsprekend. In de circulaire wereld is Madaster inmiddels een begrip, voor de beginners onder ons nog best lastige materie. Wat is het eigenlijk? Hieronder een verduidelijking.

Madaster

Wat is Madaster?

Madaster is een onafhankelijk platform dat voor iedereen toegankelijk is: voor particulieren, bedrijven, overheden en wetenschap. In die hoedanigheid is Madaster onderdeel van een ecosysteem van initiatieven en innovaties die gezamenlijk de transformatie faciliteren naar een circulaire economie. Thomas Rau is mede-oprichter en gezicht van het platform. Rau is ondernemer, architect, innovator, inspirator en visionair en tegenwoordig onlosmakelijk verbonden met circulaire economie. Een van de mensen die het mogelijk maakt.

 

Ieder gebouw is een grondstoffendepot
Thomas Rau

 

Het doel van Madaster is om afval te elimineren door materialen een identiteit te geven. Het Madaster platform fungeert als een publieke, online bibliotheek van materialen in de gebouwde omgeving. Het koppelt materiaal-identiteit aan locatie en legt dit vast in een materialenpaspoort. Denk aan een gebouw dat in de oneindige cyclus eigenlijk fungeert als een tijdelijk grondstoffen-depot.

Grondstoffen zijn schaars

Madaster gaat uit van een aarde als een gesloten systeem waarbinnen geen verspilling mag plaatsvinden. Grondstoffen zijn gelimiteerd en schaars voorhanden, kunnen op raken en eindigen tegenwoordig vaak op een afvalberg terwijl ze nog gebruikt kunnen worden. Om materialen oneindig beschikbaar te houden moeten ze gedocumenteerd worden: In een materialen paspoort.

Materialenpaspoort

Ook Logge maakt in haar vakgebied gebruik van een materialenpaspoort, in dit geval voor producten en materialen die bij de inrichting van een ruimte gebruikt worden.

Madaster gebruikt een materialenpaspoort om inzichtelijk te maken welke materialen in een gebouw zijn gebruikt en in welke hoeveelheden. Daarnaast bevat het informatie over de kwaliteit van de materialen, de locatie en de financiële en circulaire waarde. Hergebruik van materialen, het minimaliseren van afval en daarmee het besparen van kosten wordt zo eenvoudiger.

Waarom Madaster?

Om die vraag te beantwoorden moeten we even terug in de geschiedenis. Sinds de vorige eeuw hanteren wij een economisch systeem dat gericht is op een continue, exponentiele groei – onze welvaart hangt daarvan af. Een lineaire economie. Om dat systeem in stand te houden, moeten producten in steeds grotere hoeveelheid geconsumeerd worden. Wij hebben van producten dan ook een probleem gemaakt: hun technische levensduur wordt kunstmatig verkort, door zogenaamde innovatie ‘verouderen’ ze in hoog tempo, en door steeds wisselende modetrends wordt er elk seizoen iets nieuws aangeschaft. Dit systeem kunnen we niet repareren door middel van kleine verbeteringen, maar wel door onze economie fundamenteel anders te organiseren.

Verantwoordelijkheid voor materialen

Allereerst zullen wij ons moeten realiseren dat eigendom verantwoordelijkheid met zich meebrengt. Tegenwoordig krijgen we noodgedwongen allerlei zaken in ons bezit waarvoor wij op de lange termijn geen verantwoordelijkheid kunnen dragen. Een voorbeeld: Als een gebouw waarin wij werken niet meer aan onze eisen voldoet, zijn wij met een verantwoorde omgang van het eigendom volledig overvraagd. Wij kunnen geen zorg dragen voor alle grondstoffen en materialen die in een gebouw of product verwerkt zitten – laat staan dat we ze kunnen hergebruiken. Sterker nog: we weten vaak niet eens om welke grondstoffen en materialen het gaat, of wat daar de kenmerken van zijn.

De materialen raken op

Intussen zitten we met een onhoudbare situatie. We delven grondstoffen, maken daar goederen van, en die goederen worden gebruikt, verbruikt en vervolgens weggegooid – vaak eindigt daar het verhaal. De gehele keten draagt aan dit systeem bij: ontwerpers, bouwers, producenten en investeerders. Dat betekent dat de consequentie van consumptie binnen dit systeem vrijwel altijd hetzelfde is: afval.

 

Afval is materiaal zonder identiteit
T.M. Rau

 

Rau legt uit. Op de vraag “Wat is afval?” antwoordt hij dat het materiaal is dat in de anonimiteit terecht is gekomen. “Veel afval wordt verbrand, maar dat is eigenlijk een ‘crematorium voor grondstoffen’. Een manier om dat te voorkomen is door alles een identiteit te geven en dus te documenteren, een paspoort te geven. Daarom het materialenpaspoort. Vervolgens moeten we de toegang tot de materiaalpaspoorten faciliteren, alsof het een openbare bibliotheek is. Zo zijn we op een kadaster van materialen in het vastgoed gekomen: Madaster. Een publiek platform voor de hele vastgoedwereld, noem het de Burgerlijke Stand voor materialen.”

Video van Madaster

Mocht je het hele verhaal liever van Thomas Rau zelf horen, bekijk dan de video: 

Bron: Madaster